23 września br. grupa uczniów z klasy VIII naszej szkoły udała się na wycieczkę do Łodzi. Pierwszym etapem tej wyprawy była wizyta w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Łodzi, gdzie uczniowie mieli okazję zwiedzenia wystawy „Wojna w kadrze i dymku. Obraz II wojny światowej w komiksach dla dzieci i dorosłych”
Wystawa przygotowana została ze zbiorów istniejącej od 2016 r. w Dziale Zbiorów Specjalnych Kolekcji komiksów, która liczy 3400 woluminów. Komiks jest obecnie jednym ze zjawisk popkultury i kultury wizualnej cieszącym się coraz większą popularnością. Wykorzystując formy przekazu, po które nie tylko młodzi ludzie sięgają z chęcią i zainteresowaniem, nasza wystawa w przystępnej formie daje wyjątkowe świadectwo czasów przemocy i pogardy oraz okazję do pogłębionej refleksji dla osób w każdym wieku.
Wystawa pozwala na zaprezentowanie 94 komiksów wyeksponowanych w 13 oszklonych gablotach. Poruszana tematyka jest bardzo szeroka: wybuch wojny w dniu 1 września 1939 roku, działania Polaków na wszystkich frontach II wojny, działalność konspiracyjna, Powstanie Warszawskie, niemieckie zbrodnie wojenne iHolokaust oraz biografie wybitnych Polaków, np. Jana Nowaka Jeziorańskiego czy rotmistrza Witolda Pileckiego.
Komiksom towarzyszą plakaty propagandowe, mapy, takie jak: „Mapa działań wojennych w Polsce wdniu 1 września 1939 r.”, „Mapa udziału Polaków w II wojnie światowej”, „Mapa Powstania Warszawskiego” oraz „Mapa egzekucji ludności w czasie Powstania Warszawskiego”, a także reprodukcje rysunków dzieci znajmłodszych klas szkolnych wykonanych tuż po zakończeniu wojny na zlecenie Ministerstwa Oświaty, a potem zdeponowanych w Archiwum Akt Nowych, i wydanych w albumie pt. „Polska w oczach dziecka” (Krajowa Agencja Wydawnicza, 1983; Wydawnictwo Galicja, 2009).
Ekspozycja została wzbogacona eksponatami wypożyczonymi od Łódzkiego Stowarzyszenia Miłośników Militariów – Kompanja Brus (autentyczne hełmy polskie i niemieckie, ładownice, łuski, granaty, bagnety itp.), które przybliżają klimat czasów wojny i okupacji.
Wystawę zorganizowano w ramach obchodów 80. rocznicy wybuchu II wojny światowej.
(www.wbp.lodz.pl)
Następnie uczniowie udali się do teatru „Pinokio” na spektakl „Oskar i pani Róża”, który w roku 2014 był transmitowany w ramach Internetowego Teatru dla Szkół.
Oskar i pani Róża teatru Pinokio w Łodzi to spektakl szczególny. Listy pisane przez dziesięcioletniego, umierającego chłopca tworzą piękną i mądrą opowieść o wartości życia, miłości i śmierci, którą twórcy spektaklu w niezwykły i delikatny sposób przekazują swoim widzom.
Nie jest to typowe przedstawienie dla dzieci. Nie ma w nim hucznego, radosnego zakończenia. Nie ma śmiechu i radości. Jest za to bardzo trudny i bolesny temat. Trudny tym bardziej, że dotyka śmierci dziecka.
Akcja rozgrywa się w szpitalu. Tytułowy bohater, Oskar, to dziesięcioletni chłopiec który umiera na raka. Podczas swojego pobytu w szpitalu zaprzyjaźnia się z Różą, która staje się dla niego kimś wyjątkowym, osobą bliższą niż jego rodzice. Tylko Róża jest z nim naprawdę szczera i tylko ona ma odwagę, by powiedzieć mu o tym, że przeszczep się nie udał. To właśnie ona towarzyszy mu w tych najtrudniejszych dla niego dniach. Dniach przepełnionych strachem, złością, bezradnością i samotnością. Róża, dawna zapaśniczka, jest wolontariuszką w szpitalu, w którym przebywa Oskar. Rodzi się pomiędzy nimi szczególna więź, prawdziwa przyjaźń, niezwykle ważna dla chłopca. Jego rodzice nie potrafią bowiem z nim rozmawiać o chorobie, nie radzą sobie z ciężarem sytuacji, która na nich spadła. Unikają więc odwiedzin syna, pozostawiając chłopca samemu sobie. Oskar ma do nich żal, tym bardziej że z upływem czasu zdaje się być już pogodzony ze swoja sytuacją. Chce jak najlepiej wykorzystać dni, które mu pozostały. Róża poświęca mu mnóstwo czasu, rozmawiają, czasem żartują. Mówi mu też o Bogu. Proponuje chłopcu, by swoje myśli zapisywał w formie listów do Niego. Chłopiec początkowo odrzuca pomysł, z czasem jednak przełamuje się i zaczyna pisać. Listy do Boga są dla niego początkiem przemiany. W trakcie kilku ostatnich dni życia Oskar przeżywa w szpitalu pierwszą miłość do Peggy Blue, dziewczynki cierpiącej na chorobę krwi, która nadaje jej skórze błękitny odcień, doświadcza przyjaźni, dorasta, uczy się przyjmować cierpienie, a także zaczyna rozumieć rodziców i ich strach.
Oskar i Pani Róża to przepiękna opowieść, która pokazuje, jak skomplikowane są relacje międzyludzkie oraz jaką wartość ma życie. To bardzo delikatny spektakl, który nie pozostawia obojętnym.
(www.iteatr.tvp.pl)
Źródło poniższych zdjęć: www.wbp.lodz.pl. oraz www.iteatr.tvp.pl
